NIEUWS

Interview Wim Keisers

dec 4, 2020 | Nieuws | 0 comments

We maken kennis met een nieuw gezicht op Sporting Burcht. Nu ja, nieuw … op het veld dan, want Wim Keisers kon je de laatste jaren wel al tegen het lijf gelopen hebben naast het veld als toeschouwer, onder zijn vrienden, genietend van de goede sfeer. Een man met een visie.

SBFC : Dag Wim, jij bent onlangs bij Sporting Burcht gestart als physical coach, kan je even toelichten wat jouw functie juist inhoudt en welke ploegen je zal begeleiden ?

Op maandag werk ik met de U12 en de U13, die komen elk ongeveer drie kwartier bij mij tijdens de training met hun coach. Voor deze leeftijd is het helemaal niet de bedoeling om puur op fysiek te gaan werken, maar vooral op het motorische aspect. Voetbal is een sport waarbij er veel gelopen en gesprongen moet worden. Er zijn heel wat elementen om op te werken, en daar is richtingsverandering er bijvoorbeeld een van. Dat probeer ik bij die kinderen te verscherpen, werken op de grove motoriek dus. Dat zijn dingen die wij vroeger vaak natuurlijk leerden door op straat te spelen maar de kinderen vandaag zijn veel minder buiten en hebben ook veel minder beweging. Daar moet dus aan gewerkt worden want deze kinderen zitten aan het einde van wat wij noemen de “golden age”, de leeftijd waarop zij gevormd worden en dingen gemakkelijk aangeleerd krijgen en opgeslagen in hun bovenkamer. Eens ze ouder zijn wordt het moeilijk om die zaken er nog ingepompt te krijgen.
Op dinsdag werk ik dan met de eerste ploeg en daar ligt de focus op snelheidstraining en sprongkrachttraining. Ook de U21 en de reserven komen hier aan bod, zij passeren toch zeker ook een half uur bij mij om op bepaalde zaken te kunnen werken. Door de omstandigheden heb ik nog maar kort met hen kunnen werken maar ik ben tevreden met wat ik tot nu gezien heb.

SBFC : Je hebt al een mooi palmares opgebouwd als physical coach, waar heb je allemaal getraind ?

Ik ben nu een jaar of zeven bezig en die tijd heb ik netjes verdeeld over Beerschot en Waasland-Beveren. Toen mijn zoon begon te voetballen ben ik er mee ingestapt, maar ik heb zelf niet echt een voetbalachtergrond. Ik ben turnleerkracht van opleiding en kom uit de handbalwereld. Bij Beerschot ben ik me daarom gaan toeleggen op coördinatietraining en toen ze failliet gingen ben ik mijn zoon gevolgd naar Waasland-Beveren.

SBFC : Is er een bepaalde aanpak en visie die je wil gaan uitwerken binnen de club ?

Ik breng uiteraard wel wat ervarig mee naar Burcht maar besef ook dat ik de lat hier minder hoog moet leggen dan bij de nationale jeugdteams. Dat neemt niet weg dat we bij Sporting Burcht heel wat goede dingen kunnen bereiken. En dat is niet alleen afhankelijk van de kwaliteiten van de spelers maar ook van de randvoorwaarden. Ik wil daarbij opmerken dat goede speelvelden toch cruciaal zijn in de ontwikkeling van een voetballer. Dat speelt ons nu parten, niet alleen als we het hebben over technische trainingen met bal, ook voor bepaalde loopoefeningen moeten we vaststellen dat het veld niet onze beste vriend is op dit moment. Hopelijk komt hier snel verandering in, ondertussen doen we het met de middelen die we hebben.

SBFC : Kan je je vinden in onze visie om in te zetten op een betere doorstroom van de jeugd naar onze A-kern ?

Dat is een visie die ik uiteraard ook bij Beerschot en Waasland-Beveren gehoord heb. Maar het is niet evident om die waar te maken. Bij Beveren is er ondanks die visie weinig doorstroom. Maar ik wil daar uiteraard aan mee werken. Het is dan ook mijn mening dat twee trainingen in de week niet volstaan om dat te realiseren, idealiter zijn er bijkomende momenten – in groep of individueel – om verder in te zoomen op bepaalde aspecten en spelers nog beter te maken. Ik begrijp echter dat dat niet altijd mogelijk is voor iedereen, we moeten daarbij rekening houden met de gezinssituatie. Het kan echter een idee zijn om op projectmatige basis hiermee aan de slag te gaan. Bij Beerschot bijvoorbeeld waren dat de Purple Bears, spelers die bereid waren en in de mogelijkheid verkeerden om extra trainingen bij te wonen op vlak van techniek, coordinatie of wendbaarheid.

SBFC : Ben je in het dagelijkse leven ook professioneel met sport en beweging bezig ?

Ja ik ben dus leerkracht lichamelijke opleiding, dat doe ik in het stedelijk onderwijs op basisschool De Apestaartjes op Linkeroever. Ik heb daar al heel wat spelertjes van Burcht door mijn handen zien passeren, zoals de broertjes Clerckx. Het is fijn om hen nu terug te zien op het veld. Dat geeft uiteindelijk toch ook meer voldoening moet ik eerlijk zeggen, op de voetbal zijn kinderen in het algemeen veel gemotiveerder dan op school.

SBFC : Hoe ben je bij de club terecht gekomen en wat heeft jou doen kiezen voor Sporting Burcht ?

Omdat ik hier eigenlijk heel veel mensen ken op Sporting Burcht en met hen ook regelmatig in contact ben. Ik zie dat er nu vanalles aan het gebeuren is op de club in positieve zin en toen Stefaan me onlangs opnieuw vroeg of ik interesse had heb ik ja gezegd. Ik heb bij Beveren met Heinz Schöberger en Walter Engels gewerkt en het feit dat zij nu ook al enkele jaren hun schouders mee onder dit project zetten geeft me een goed gevoel. Er is geloof in de toekomst binnen deze club en de juiste mensen komen aan boord. Dat is een heel ander gegeven dan eens een training komen geven af en toe. Je maakt deel uit van een project en een duidelijke visie voor de toekomst.

SBFC : Je bent aan boord gekomen tijdens de corona crisis dus je hebt nog niet veel tijd gekregen om met de spelers te werken, heb je toch al een eerste indruk kunnen opdoen ?

Mijn eerste indruk is heel positief! De kinderen tonen echt interesse, dat is plezant. Het is iets nieuw voor hen, ze vinden dat spannend en ze zijn heel leergierig. Dit is iets dat ze niet kennen en hun reactie is heel tof. Ze vragen er zelf naar en dat is alvast een goed teken.

SBFC : Heb je nog een goede raad voor onze jeugdspelers ?

Wel, ik zou eerder een boodschap aan de ouders en aan de club willen geven. Wat de ouders betreft, zorg er voor dat je kinderen geen enkele training overslaan, tenzij ze ziek zijn uiteraard. Het is zo belangrijk voor dat sociale aspect, die kinderen kijken er echt naar uit om hun vrienden te zien. Dat is een aspect dat misschien nog wel belangrijker is dan het voetbaltechnische. Bovendien is het ook telkens weer een kans op lichaamsbeweging, dat hebben ze al zo weinig vandaag de dag. En wat de club betreft, koester alle spelers. Maak geen onderscheid tussen goeie en minder goeie jeugdspelers want elk lid is belangrijk. En trouwens, die zogenaamd minder goede 13-jarige is binnen vijf jaar misschien wel de beste van de ploeg. Of zijn vader wordt een geëngageerde team afgevaardigde. En dat is het mooie aan een club als Sporting Burcht, iedereen is welkom!

Bedankt Wim, we hadden het zelf niet beter kunnen zeggen om dit aangename kennismakingsgesprek te beëindigen. We zijn een familiale club met ambitie en dat is precies wat ook blijkt uit jouw toelichting. We wensen je veel succes de komende jaren en zijn blij dat je mee aan boord bent gekomen om ons mooie project vorm te geven!